29. okt, 2017

Hormonen...

 

Wat zijn Hormonen??

 

Hormonen zijn chemische boodschapperstoffen die elk een specifieke uitwerking op organen en weefsels in ons lichaam uitoefenen.

Vanaf de puberteit ben ik me bewust van hormonen en de invloed daarvan. Zolang als ik me kan herinneren was het maandelijks terugkerend ritueel een fysieke en mentale marteling. Alles geprobeerd dit tot een acceptabel ongemak te ondergaan. Toch is de invloed van hormonen bepalend geweest voor hoe ik me met enige regelmaat niet in staat achtte “normaal” te functioneren. Geteisterd door migraine en lamlendig gevoel, me noodgedwongen moest terugtrekken om weer tot mezelf te komen.

Na de diagnose borstkanker met een hormoongevoelige tumor, dacht ik “natuurlijk weer die hormonen”. Wanneer je een hormoongevoelige tumor hebt gehad, word aangeraden na de chemokuren en bestralingen, te starten met hormoontherapie. Dat klinkt alsof je hormonen toegediend krijgt, maar niet is minder waar, want de hormoontherapie legt juist alle vrouwelijke (oestrogenen) hormonen stil. Dit moet voorkomen dat er weer een hormoongevoelige tumor terug zou groeien. Eindelijk van die hormonen af!

Al 2 jaar slik ik nu Tamoxifen (hormoontherapie) en ervaar veel van de enorme lijst aan bijwerkingen op de bijsluiter. Met name een stram lijf, slecht geheugen en concentratie, neerslachtig gevoel en als minst belangrijke, dun haar en een iets dikker lijf. Ondanks al deze bijwerkingen voel ik me niet heel slecht, maar net niet goed genoeg om alles te kunnen doen wat ik wil. Dit heeft me gebracht tot de beslissing te stoppen met de hormoontherapie.

Ik wil er achter komen of ik me zonder de pillen ga voelen zoals ik dat graag zou willen. Dus in overleg met de oncoloog gestopt met de hormoontherapie. Wat ik niet bedacht had, is dat ik me werkelijk vreselijk kon gaan voelen. Het gevoel van het maandelijks ritueel kwam terug, inclusief alle klassieke symptomen als buikpijn en migraine. In combinatie met het stemmetje in mijn hoofd dat steeds maar zegt dat er nu 25% meer kans is op terug kunnen van de tumor, vroeg ik me vrijwel direct af of het wel zo verstandig is.

Nu bijna 2 weken verder, is de rust in mijn lijf en hoofd teruggekeerd en durf ik voorzichtig te denken dat ik me mischien beter voel. Helaas mag ik maar een maand genieten van dit gevoel, want de 25% kans op terug keren van een tumor is een te groot percentage en moet er een alternatief voor de Tamoxifen komen. Dus de hormonen zullen me de komende jaren nog dagelijks blijven tarten.