25. jul, 2017

Gedeelde smart is halve smart...

 

 

Verdriet, angst of zorgen voelen minder zwaar als je het kunt delen met iemand die het zelfde kent.

 

 

Iedereen kent het gezegde wel, gedeelde smart is halve smart. Door het delen van je verdriet of zorgen voelt het minder zwaar en je voelt je minder alleen. Voor vreugde en prestaties waar je trots op bent geldt het omgekeerde. De vreugde wordt met delen niet minder maar juist meer.

Alweer 2 jaar geleden heb ik 5 van de 6 chemokuren samen gezeten met een mede borstkanker patiënt. Direct heb je een link met alle mensen met wie je een chemokuur ondergaat en hoe raar het ook klinkt het was altijd gewoon heel gezellig. Doordat wij 5 keer samen hebben gezeten, ontstond er een steeds diepere verbondenheid. Je zit toch zo samen een halve dag aan het infuus met peren- of raketijsjes voor de slijmvliezen in je mond en ijshandschoenen voor je nagels. Lief en leed deel je samen. Hoewel we eigenlijk heel verschillend in het leven staan qua gezinssituatie, geeft het delen van de zelfde ziekte en behandelingen een gevoel van saamhorigheid. Je hoeft niets uit te leggen over hoe het verloopt, wat je voelt en wat het met je doet.

Afgelopen week hebben we weer ervaren hoe fijn het is alles te kunnen delen en te vergelijken, hoe het nu 2 jaar later met ons gaat. Wij delen nu meer doordat het inmiddels vreugde is, dat het ondanks alles eigenlijk gewoon weer heel goed gaat, met weliswaar wat kanttekeningen. Deze lijst is nog wel langer dan we allebei zouden willen, maar naast het haar dat veel dunner is dan voor de chemokuur, het lijf wat dikker door de medicatie, het geheugen het regelmatig laat afweten, de concentratie zeer beperkt is en een stram lijf van de hormoontherapie die we allebei de komende 5 tot 10 jaar nog moeten slikken, hebben we samen een heerlijke dag gehad.

Zo fijn al die herkenningen! Een bijzondere vriendschap die je opbouwt en ontstaan is uit de meest gruwelijke periode in je leven. Het is iets buitengewoons wat je samen deelt. De ontzettend lieve en goed bedoelde steun van familie of allerbeste vriendschappen zijn noodzakelijk, maar anders dan de klik met een mede chemokuur patiënt. Helaas delen wij deze verschrikkelijke ervaring en ook de angst voor het terug kunnen komen, maar we hebben er iets moois aan over gehouden; een band voor een nog heel lang en gelukkig leven, uiteraard hopelijk zonder kanker. De controles in het ziekenhuis zijn inmiddels om het jaar, maar wij hebben afgesproken dat we eerder weer zo een heerlijk wandel, winkel en lekker eten dagje, vol herkenningen doen!

Bedankt voor de fijne dag en tot snel!!