21. jun, 2017

Go with the flow…

Na terug van weg geweest te zijn, zat ik in een fantastische energie volle flow. Parijs heeft me energie gegeven en ik startte de nieuwe werkweek met die positieve flow. Mensen om mij heen waren verbaasd dat ik met meer energie terug kwam  uit Parijs, dan dat ik weg ging. Mijn gezinsleden stonden er niet eens bij stil dat Parijs misschien energie zou vreten. Ik voelde mij opper best en dus hoorden ze mij niet klagen over moe zijn.

Omdat ik de treinreis terug van toch 3 uur en een kwartier, had gebruikt om te slapen, kwam ik “uitgerust” thuis. Gelijk in de dagelijkse modus, de wasmachine zijn werk laten doen, het bed verschoond waar de oppas voor het huis en de veestapel in had geslapen en natuurlijk direct de analoge en digitale post gecheckt. Het was fijn de zondag nog even te kunnen genieten van heerlijk rustig thuis zijn en niets te moeten, voordat de werkweek weer zou starten. Het relativeren van wat het toch heerlijk is om gewoon weer thuis te zijn. Met nog steeds genoeg energie begon de week ook op het werk in eerste instantie prima en thuis de dagelijkse huishoudelijke taken waren met manlief in en om het huis ook zo gepiept.

Nog steeds in de energieke flow, sprong ik woensdagmiddag  op de fiets  om mijn mental coach te spreken. Met hem gaat het  momenteel niet zo als hij zou willen, veel bijkomende mankementen bij zijn toch al loodzware ziekte van Parkinson. Mede hierdoor  ga ik hem daar waar ik kan, helpen met zijn winkel, in ruil daarvoor mag ik in het winkeltje mijn engeltjes aanbieden.  Omdat het toch wel handig is te weten hoe het winkeltje reilt en zeilt, ging ik de volgende dag na mijn werk nog even naar de winkel om daar door een andere vrijwilligster uitleg te krijgen. Het was leuk en het blijft een fantastische plek om je dag door te brengen, zeker met mooi weer.  Deze dag zat er nog niet op, we gingen nog lekker uiteten bij een van de vele strandtenten die Texel rijk is met mijn vader en zijn vriendin. Het was een prettige manier deze toch wel drukke dag af te sluiten.

In combinatie met het mooie weer en de positieve flow waar ik in zat, kon ik na de verjaardag van onze jongste met logees, vlak voor Parijs, Parijs zelf en een drukke week er na volhouden. Toch moet ik helaas toegeven dat ik donderdagochtend op het werk al voelde dat het lontje al behoorlijk opgebrand was, maar er stond die dag nog meer op het programma, dus moest ik nog even doorgaan. Ook de vrijdag (mijn “vrije” dag) was ik nog aan het rennen. Met Sil naar de huisarts, nieuwe schoenen kopen (oude waren echt stuk en te klein) en daarna afgezet bij zijn vriend waar hij ging logeren. Gelukkig ging het parachutespringen van mijn vader niet door, anders had ik daar ook nog naar toe gerend.  Ik voelde me vrijdagavond  toen ik om  21.00 uur al in bed lag, compleet opgebrand. Eigenlijk baalde ik ontzettend dat ik het weer heb laten gebeuren, mezelf  voorbij te rennen. Tijdens de zaterdagochtend yogales in de buitenlucht, kon ik weer tot mezelf komen en beloofde mezelf verplicht rust te nemen.  Tijd om te bezinnen over; ”hoe rem je af als je gewoon “go with flow” gaat?”