21. mei, 2017

Sociale Media...

Texel is klein, maar tegenwoordig is de hele wereld klein. Overal ter wereld kun je nu met videobellen face to face met elkaar communiceren. Ik weet nog vroeger dat we daar grapjes over maakten, dat het zo leuk zou zijn dat je elkaar kunt zien als je aan het bellen bent, maar ook dat het niet altijd handig is overal "live" te zijn.

Het is nog niet van zo heel lang geleden die grapjes, maar tegenwoordig kunnen we ons leven niet meer voorstellen zonder al deze techniek. Wanneer mijn laptop even niet doet wat ik wil, merk ik direct hoe onthand je bent, zonder verbinding met de buitenwereld. Of als je telefoon leeg is en nergens een stopcontact kunt vinden om het een paar minuten aan de oplader te verbinden. Hoewel tegenwoordig echt iedereen wel een mobiele telefoon heeft en de meeste daarvan ook nog een smartphone hebben, vind ik de jeugd tegenwoordig een behoorlijke bel fobie hebben. Mijn kinderen ook, als er een afspraak gemaakt moet worden bij de kapper of iets anders en ik ze vraag even te bellen, kijken ze me aan alsof ik ze vraag het hele huis te stofzuigen. Bellen? Dat is echt niet meer van deze tijd!

Tegenwoordig communiceert iedereen (behalve een deel van mijn generatie en dat van opa en oma) via Sociale Media. Facebook, Instagram, LinkedIn, YouTube, twitter, WhatsApps of ook maar wel al heel ouderwets via de mail. Momenteel weet iedereen alles via Facebook. Een collega vertelde dat haar nichtje geopereerd moest worden. Het zou rond het middaguur plaatsvinden, maar tegen 18.00 uur had zij van haar zus nog niets gehoord en ging zich zorgen maken. Dus ze belde met haar zus en vroeg of alles goed was gegaan, “ja hoor, ik heb het op Facebook gezet”. Dit is maar een voorbeeld van hoe we tegenwoordig dingen kenbaar maken, maar ik ken legio voorbeelden.

Zelf doe ik niet aan Facebook. Tien jaar geleden heb ik een account aangemaakt en werd vervolgens belaagd door berichtjes van andere Facebook gebruikers, de meeste kende ik niet en van iedereen krijg je gewenst of ongewenst te zien wat ze doen of gedaan hebben!! Ik was er gelijk klaar mee. Het is overigens heel lastig je account te verwijderen. Mijn account is verwijderd, maar als je Linda Boon-Arends zoekt op Google, is het eerste wat ziet dat ik lid ben van Facebook. Eens op het web altijd op het web.

Ook mijn man die nu alweer bijna 6 weken op zee zit en mij vind ik te weinig laten weten hoe het met hem gaat, krijg ik wel altijd het laatste nieuws van Facebook via hem. Zo ook een bericht over mijn broer die in scheiding ligt. Hij werd behoorlijk aan de schandpaal genageld. Door mijn broer zijn scheiding en verhuizing naar zijn oude woonplaats is hij ook bezig ander werk te zoeken. Werkgevers checken tegenwoordig ook eerst Facebook om te kijken wat voor iemand ze uitnodigen. Niet handig dat er dan dingen te lezen zijn waarbij werkgevers hun conclusies zouden kunnen trekken.

Ik leer mijn kinderen niets via de Sociale Media te melden wat je iemand ook niet recht in zijn gezicht zou zeggen. Eerst nadenken of je het zelf leuk zou vinden via de digitale snelweg iets te horen. Mensen waarschuwen mij ook, met alles wat ik op mijn blog schrijf. Hoewel ik er zelf voor kies, is en blijft het voor de hele wereld te zien en voor hoelang? Ook ik schrijf over mensen, maar nooit met de intentie iemand in negatief daglicht te plaatsen. We hebben nog een lange digitale weg te gaan, als het gaat over fatsoensregels via de Sociale Media. En ik kan er nog veel meer over schrijven via de Sociale Media! Wordt vervolgd...