14. mei, 2017

Alles onder controle...

Persoonlijk hou ik nogal van lijstjes maken en plannen. Zelfs de lijstjes worden in het plannen verwerkt. Gelukkig verlopen de dagen, weken tot zelfs maanden lang niet altijd volgens mijn planning. Hetgeen niet te plannen is, zijn de onvoorziene kwesties. Ziek zijn en ongelukjes met soms verstrekkende gevolgen, beïnvloeden ons dagelijks leven.

 

Toch pas je je  aan elke nieuwe situatie  weer aan en kunnen planningen natuurlijk ook aangepast worden. Alles van te voren weten, lijkt me ook niks,  hoewel dan misschien wel alles volgens planning zal verlopen, maken onverwachtse gebeurtenissen het bestaan spannend en onvoorspelbaar. Ik geloof zelf dat dingen ook werkelijk met een reden gebeuren, alleen is een ernstige ziekte, meestal niet te bevatten en wat heeft dat voor zin?  

Jaloers kan ik zijn op mensen die het leven laten komen zoals het komt en zich dus iedere dag laten verrassen met wat er op hun pad komt. Betekent dit dat ik inflexibel ben? Of een vreselijke controle freak?

Ondanks dat ik graag alles gepland doe, zijn het meestal de ongeplande dingen waar ik uiteindelijk weer blij van word en waar ik dan weer positieve energie van krijg. Deze week heb ik voor het eerst een werkweek van 3 iets langere dagen i.p.v. 4 korte ochtendjes gewerkt en ik moet zeggen dat het in ieder geval afgelopen week erg goed bevallen is.

Ondanks mijn hoofdpijn door de Tamoxifen (hormoontherapie n.a.v. een hormoongevoelige tumor), verliepen de dagen in eerste instantie zoals gepland. Zelfs de vol geplande “vrije” woensdag verliep soepel. Totdat er  woensdagavond een telefoontje kwam, dat de vriendin waarmee ik eigenlijk ook nog woensdag had willen lunchen, was gevallen en naar het ziekenhuis was gebracht. Dat is zo een, uiteraard niet geplande kwestie, die dan weer enigszins aanpassingsvermogen vergt.

Mijn vriendin had zelf onze afspraak al verplaatst van woensdag naar donderdag, maar omdat ze nu in Den Helder in het ziekenhuis lag, ging de afspraak uiteraard ook op de donderdag niet door. We hebben elkaar al weer even niet gesproken, dus bleef ik bedenken hoe ik mijn planning kon aanpassen, haar toch te kunnen bezoeken. Zij had zelf al aangegeven dat ik ook vooral aan mezelf moest denken, vanwege mijn “eeuwige” energie gebrek.

Door de extra “vrije” vrijdag, waarop ik al mijn huishoudelijke taken had gepland, en dus het weekend “vrij” had, kon ik zaterdag gecombineerd met geplande boodschappen, gewoon op ziekenbezoek in het ziekenhuis! Moe, maar zeker voldaan thuis gekomen, had ik zelfs nog energie over om gezellig met de kinderen en een andere vriendin het songfestival te kijken tot middennacht!

Gelukkig is het vandaag Moederdag en hoef ik helemaal niks! Want hoewel ik niets had willen afzeggen en de gezelligheid zeker niet had willen missen, is ook wel genoeg geweest. Vandaag weer rustig opladen voor de komende werkweek en andere geplande bezigheden zodat alles onder controle blijft!