18. apr, 2017

Positieve Energie...

Al eerder op mijn blog schreef ik dat je van sommige mensen of situaties energie kun krijgen, net zoals je helemaal leeg gezogen kan worden. Zelf heb ik het zeer recent nog aan den lijve ondervonden. Sinds de diagnose van borstkanker in januari 2015 ben ik vanaf oktober van dat zelfde jaar aan het re-integreren. In eerste instantie was het heel fijn, na ruim 10 maanden behandelingen, op het werk te verschijnen en weer collega te zijn. Het voelde heerlijk even geen patiënt meer te zijn. Toch is het een vreemde gewaarwording wanneer je na zoveel maanden op eens in de hectiek van alle dag van het werk terecht komt. Zelfs mijn eigen oude werkplek voelde na 1 of 2 uurtjes aan, alsof ik had geshopt in de Kalverstraat. De gedachte van mij dat ik na de behandelingen gewoon verder zou gaan, waar ik gebleven was, ging niet op. Re-integratie is er natuurlijk niet voor niets. Dus ging ik op een afgeschermd plekje zitten, met volledig aangepaste werkzaamheden. Langzaam aan kon ik mijn werktijden uitbreiden en werkzaamheden aanpassen. In eerste instantie verliep het voorspoedig, dus met gepaste trots gaf ik aan wel weer langer te kunnen blijven en andere taken aan te kunnen. Na bijna een jaar na de laatste behandeling, wat als hersteltermijn door de specialisten gegeven word, stagneerde de vooruitgang in alle opzichten. Op het werk bleef ik fouten maken en thuis was ik een wrak omdat ik al mijn energie in het werk stopte. Ik voelde paniek en ging aan alles twijfelen. Mijn werkzaamheden werden nauw lettend in de gaten gehouden, waardoor ik bij gebleken fouten, steeds krampachtiger ging werken. De manier van iemand begeleiden is zeer bepalend voor het welzijn en progressie, want van iedere fout een drama van maken, voelt anders aan dan wanneer iemand zegt; dat fouten maken menselijk is en niemand is perfect. Dat is wel een andere manier van benoemen. Als je eigen twijfel dan ook nog ondersteund wordt door een opmerking, dat het waarschijnlijk nooit meer wordt zoals het was, is dat ondermijnend. Aan het begin van dit jaar na de gedeeltelijke afkeuring door het UWV en de herplaatsingsperikelen heb ik ervoor gekozen, op mijn oorspronkelijke werkplek te gaan zitten met bijbehorende collega’s. Misschien had ik dit eerder moeten doen, want de juiste plek en mensen maken een wereld van verschil, met betrekking tot je gevoel en productiviteit. Hier word ik aangespoord mijn oude werkzaamheden weer eigen te maken en hier krijg ik het gevoel er op te vertrouwen dat het allemaal weer goed gaat komen. Fantastisch! Lang leve de opbouwende kritiek! Dat scheelt een heleboel energie en hoewel het nog lang niet gaat zo als het zou moeten, ga ik wel fluitend heen en fluitend terug, dankzij heel veel positieve energie van mijn lieve collega’s!