1. feb, 2019

 

 

Wat een jaar!

Er is zoveel gebeurd dat ik, zoals jullie hebben kunnen zien, niet toegekomen ben aan mijn Blog stukjes. Daarom zal ik kort uitleggen waarom 2018 voor mij een enerverend jaar is geweest.

 

Hoewel januari als geen ander jaar, gewoon rustig bijna saai was begonnen, kondigde maart 2018 een onvoorspelbaar noodlot aan. BRAND! In ons dorp! Een piepklein pitoresk dorpje, waar normaal altijd alles rustig door kabbelt, maar dit jaar was voor ons dorp pittig! 

In maart stond een deel van de monumentale panden in brand. Het leek heel dichtbij, echt angstaanjagend! 5 huishoudens zijn door de brand alles kwijt! Niet voor te stellen wat dat met mensen doet. Mijn lieve vriendin en levenscoach, woonde amper een jaar in 1 van de getroffen panden. Een prachtige gerenoveerd appartementje met zorgvuldig uitgekozen meubels en spulletjes. Alleen haar dierbaarste spulletjes waren mee verhuisd van Limburg naar Texel en alles is door de brand in rook opgegaan. 

Gelukkig is mijn vriendin een kunstenaar in alles aanvaarden met een reden. Ze was heel bewust gaan "ontspullen", maar dit was wel erg drastisch. Samen met mijn man hebben we nog wat dierbare spulletjes kunnen redden. Bijvoorbeeld een prachtig antiek houten eettafel, helemaal zwart gebakerd heeft het de "overleefd". Mijn man heeft het hout opnieuw geschaafd en is in ere hersteld.

Deze lieve sterke vrouw omarmde alle steun die onze dorpbewoners als vanzelfsprekend aanboden. Ondanks het verdriet van verlies ging ze met haar "nieuwe" buren het 5 jaarlijks dorpsfeest aan. Het was voor iedereen een welkome afleiding na deze alles verwoestende brand. Met bewondering zag ik haar levenskracht en met diezelfde gedrevenheid heb ik ook mijn eigen levenskracht aanvaard. 

Aangemoedigd door deze kracht en met mijn nog steeds toenemend energieniveau, heb ik intern gesolliciteerd en sinds juli 2018 heb ik een nieuwe functie binnen de organisatie van mijn huidige werkgever bij de afdeling HRM. Nooit had ik durven dromen na de diagnose borstkanker, nog een andere passende functie te kunnen vervullen.

Dus ook na borstkanker is er met hoop en doorzettingsvermogen nog een leven mogelijk. Bij het moment van de diagnose, had ik niet gedacht dat mijn werk ooit nog zou worden wat ik ambiëerde, maar na mijn geweldig fijne re-integratieplek, heb ik de kans gekregen te laten zien dat terugkeer op een dynamische werkvloer mogelijk is. Er waren twijfels of het haalbaar was, maar inmiddels ben ik weer 20 uur p/w aan het werk. Zelfs mijn ervaring als kankerpatiënt kan ik gebruiken om collega's met een vervelende diagnose een hart onder de riem te steken.

Tussen de bedrijven door is ons normaal gesproken rustig dorpje ook nogeens 3 weken lang te bewonderen geweest op de nationale televisie met "Typisch Oosterend". Ik persoonlijk vond ons dorp er niet echt bewonderenswaardig van af komen, maar wel heb ik genoten van de bevlogenheid van de dorpsbewoners in mooie en minder mooie tijden.

2018 is voor mij een memorabel jaar geweest. Zo eentje dat je niet snel vergeet. Ik ben zeker van plan alle ingang gezette positiviteit mee te dragen naar 2019! Jullie gaan zeker regelmatig meer van mij horen in dit jaar!!

Tot snel weer, liefs Linda Liefde

 

31. mrt, 2018

Alle elementen kunnen helpen...

25. jan, 2018

 

 

Voor mij is een nieuw jaar de gelegenheid

voor

nieuwe ronde,nieuwe kansen.

 

 

Hoewel de eerste maand van het nieuwe jaar er alweer bijna op zit, ben ik nog druk bezig alle nieuwe kansen aan het verwerken, die zich aan het einde van het oude jaar allemaal aanboden.

Afgelopen december hebben mijn engeltjes wel een hoogtepunt beleefd. Ik heb heel veel mensen blij gemaakt met een engeltje, doordat de kerk in ons dorp had gevraagd of ik voor alle kerkgangers op 1e kerstdag als cadeautje een engeltje wilde maken en natuurlijk heb ik dat met heel veel liefde gedaan. Daarnaast was ook de kerstmarkt een succes en ik merk dat de engeltjes een groot bereik krijgen. Precies wat ik wil voor iedereen die wat hoop, geluk en liefde kan gebruiken een engeltje kunnen schenken. 

Het nieuwe jaar is voor mij begonnen met nieuwe mogelijkheden ten aanzien van de engeltjes. Het is een ontwikkeling waar ik in het oude jaar, meerdere malen om gevraagd had bij de engelen in het universum. Of je er nou wel of niet in geloofd, mijn wensen gaan misschien echt werkelijkheid worden. Ook de boodschap die ik via een "engelenhealing" kreeg gaf die richting aan. De hemelse energieën sturen me een weg in, waar ik om gevraagd heb.

Oké, ik snap best dat voor sommige mensen dit wel heel zweverig wordt en ook ik word regelmatig weer met beide benen hard terug gezet in de realiteit. Ook al doen zich hele mooie vooruitzichten aan, februari is ook altijd weer de maand van de waarheid. De jaarlijkse controle voor borstkanker. Pffff, het blijft altijd weer een "dingetje".  Hoewel ik me prima voel (wel nog steeds met enige beperkingen....) en dit toch wel een graadmeter is of er reden tot ongerustheid nodig is, is de bevestiging van de mammografie en lichaamlijk onderzoek, onontbeerlijk belangrijk!

Op dit moment blijf ik op mijn intuïtie vertrouwen. Voor mij is mijn intuïtie het kleine stemmetje van de engelen uit het universum. Deze zeggen dat ik me geen zorgen hoef te maken en ik mag genieten van alle mooie ontwikkelingen met en voor mijn "Eiland Engeltjes". 

Kom maar op 2018, ik heb er zin in. Vol vertrouwen zonder borstkanker!!

22. nov, 2017

 

 

 

Voor mij hoeft het geen * KERST *

te zijn voor * Engelen!! *

 

Engelen zijn hemelse energieën die ons bijstaan in goede en slechte tijden. Ze steunen ons als we verdrietig, ongerust of bang zijn.

 

Engelen kunnen ons ook helpen te ontdekken wat onze grootste talenten en diepste verlangens zijn. Ze geven liefde, warmte en bescherming; ze kunnen wonden helen en genezen ziekten of zelfs een gebroken hart herstellen. Als er gevaar loert, treden ze op als beschermengelen en ze zijn geweldige gidsen in de zoektocht naar de zin van het leven.

Voor mij hebben engelen zolang als ik me kan herinneren een enorme aantrekkingskracht op mij. Ik vind ze altijd bijzonder mooi, lief en wijs! Ze hebben me ook geleerd op mijn intuïtie te vertrouwen. Soms ben ik ze ook even kwijt, want dan zweef ik niet meer mee op hun vleugels, ook ik vind het soms te zweverig. Toch kom ik altijd bij ze terug en diep in mijn hart weet ik, dat altijd als het even allemaal niet gaat zoals ik zou willen, ze er zijn en put ik kracht uit hun onzichtbare aanwezigheid. Vaak gebeuren dingen op een bepaald moment of specifieke plek, waarvan je denkt; hoe bestaat het! Voor mij zijn dat engelendaden, dus zijn zij er voor mij altijd en niet alleen met kerst!

Gelukkig is kerst voor héél véél mensen de tijd van engelen bij uitstek en hoop ik met al mijn engeltjes die ik maak, mensen die er misschien niet direct in geloven, maar wel een steuntje in de rug kunnen gebruiken een sprankeltje hoop kunnen te geven.

Wie weet komt met mijn engeltjes het gevoel van wijsheid, kracht en liefde of misschien ook meer spirituele kennis en bewustzijn in het dagelijkse leven.

Hoe je er ook over denkt;

Kerst zonder Engelen is als een tuin zonder bloemen!! 

29. okt, 2017

 

Wat zijn Hormonen??

 

Hormonen zijn chemische boodschapperstoffen die elk een specifieke uitwerking op organen en weefsels in ons lichaam uitoefenen.

Vanaf de puberteit ben ik me bewust van hormonen en de invloed daarvan. Zolang als ik me kan herinneren was het maandelijks terugkerend ritueel een fysieke en mentale marteling. Alles geprobeerd dit tot een acceptabel ongemak te ondergaan. Toch is de invloed van hormonen bepalend geweest voor hoe ik me met enige regelmaat niet in staat achtte “normaal” te functioneren. Geteisterd door migraine en lamlendig gevoel, me noodgedwongen moest terugtrekken om weer tot mezelf te komen.

Na de diagnose borstkanker met een hormoongevoelige tumor, dacht ik “natuurlijk weer die hormonen”. Wanneer je een hormoongevoelige tumor hebt gehad, word aangeraden na de chemokuren en bestralingen, te starten met hormoontherapie. Dat klinkt alsof je hormonen toegediend krijgt, maar niet is minder waar, want de hormoontherapie legt juist alle vrouwelijke (oestrogenen) hormonen stil. Dit moet voorkomen dat er weer een hormoongevoelige tumor terug zou groeien. Eindelijk van die hormonen af!

Al 2 jaar slik ik nu Tamoxifen (hormoontherapie) en ervaar veel van de enorme lijst aan bijwerkingen op de bijsluiter. Met name een stram lijf, slecht geheugen en concentratie, neerslachtig gevoel en als minst belangrijke, dun haar en een iets dikker lijf. Ondanks al deze bijwerkingen voel ik me niet heel slecht, maar net niet goed genoeg om alles te kunnen doen wat ik wil. Dit heeft me gebracht tot de beslissing te stoppen met de hormoontherapie.

Ik wil er achter komen of ik me zonder de pillen ga voelen zoals ik dat graag zou willen. Dus in overleg met de oncoloog gestopt met de hormoontherapie. Wat ik niet bedacht had, is dat ik me werkelijk vreselijk kon gaan voelen. Het gevoel van het maandelijks ritueel kwam terug, inclusief alle klassieke symptomen als buikpijn en migraine. In combinatie met het stemmetje in mijn hoofd dat steeds maar zegt dat er nu 25% meer kans is op terug kunnen van de tumor, vroeg ik me vrijwel direct af of het wel zo verstandig is.

Nu bijna 2 weken verder, is de rust in mijn lijf en hoofd teruggekeerd en durf ik voorzichtig te denken dat ik me mischien beter voel. Helaas mag ik maar een maand genieten van dit gevoel, want de 25% kans op terug keren van een tumor is een te groot percentage en moet er een alternatief voor de Tamoxifen komen. Dus de hormonen zullen me de komende jaren nog dagelijks blijven tarten.